ATA’YI AĞLATAN TÜRKÜ

10

Atatürk Yemen türküsünü her dinlediğinde gözleri yaşarırdı. Çevresindekilere “Anadolu çocuklarının ne işleri vardı Yemen çöllerinde? Yazık günah değil miydi evlatlarımıza?” derdi. 

Atatürk’ün sesini en sevdiği  sanatçılardan Safiye Ayla,  o anlarını  şöyle anlatır:

"Mustafa Kemal’i ilk olarak 14 yaşında tanıdım. Gazinoda yeni yeni şarkılar söylemeye başlamıştım. Bir dost meclisinde beni ona takdim ettiler. Benden bir şarkı istedi. Ben de heyecanla titreyerek şarkımı ona söyledim. Sonra bana; “ Sesin ileride güzelleşecek” dedi. Bana iltifat etti. Sonları onu ağlatan, güldüren, mutlu eden şarkıları hep ben söyledim. Ona Yemen Türküsü çok dokunurdu. Benim türküyü her söyleyişimde gözlerinden iki damla yaş dökülürdü ve ekleyerek; “ Yazık ettiler oralarda Türk çocuklarına” diye söylenirdi kendi kendine. En çok da “ Şahane gözler” “Mani oluyor halimi hicabım” şarkılarını severdi. Bu iki şarkıyı sabahlara kadar söylediğimi çok hatırlarım. Şarkı söylenirken kendisi de söyler, tempo tutar ve katılırdı.

İşte o türkü:

YEMEN TÜRKÜSÜ

Makam : Hüseyni

Usul : Curcuna

Havada bulut yok, bu ne dumandır ?

Mahlede ölüm yok, bu ne şivandır ?

Şu yemen illeri ne de yamandır.

Ah o yemendir, gülü dikendir,

Giden gelmiyor, acep nedendir ?

Burası huş’tur, yolu yokuştur;

Giden gelmiyor, acep ne iştir ?

Kışlanın önünde redif sesi var,

Bakın çantasında acep nesi var ?

Bir çift kundurası, bir de fesi var.

Ah o yemendir…

Kışlanın önünde geziyor kazlar,

Elim, kolum ağrır, yüreğim sızlar,

Yemen’e gidene ağlıyor kızlar.

Ah o yemendir…

Kışlanın önünde bir binek taşı,

Yoklama yapıyor bizim binbaşı,

Sefere giderler çavuş, onbaşı.

Ah o yemendir…